In Memoriam     

Niet Dood...

en nu ik er niet meer ben
treur dan niet,
ik ben niet echt dood
moet je weten.
’t Is maar stof dat ik achterliet
Dood ben ik pas...,
Als iedereen mij is vergeten.

 

                                                                 

http://www.gedichtenhuisje.net

 

Lieve Mamma,

In onze harten zul je altijd
voort blijven leven..,

Gepaste tranen
Soms heb ik van die dagen
van tijd tot tijd
dan moet ik even m'n tranen kwijt
Soms van vreugde...soms van verdriet
dan van gevoelsmatig
soms merkt men het niet
Zo verschillend als ze zijn
van geluk of van smart
tranen die komen...recht uit mijn hart.

http://www.brandeenkaarsje.nl

 

Ter nagedachtenis aan onze

Lieve Echtgenote van:  Jan Gerrit Roosjen - Moeder - Oma en Overgroot Oma

Johanna Paulina Roosjen geboren Konings

Ook wel genoemd: Stekelbaarsje

Een dubbel gevoel....

Er zijn geen woorden voor een zieke
van wie je weet zij redt het niet.
Je streelt haar wang...,  je ziet haar ogen,
je bent bevangen door verdriet.


Toch ben je dankbaar voor het einde
dat na zoveel moedig strijden kwam,
omdat het niet alleen haar leven
maar ook haar lijden overnam.

         

Lieve Mamma,

Vandaag is het alweer drie jaar geleden,
dat u van ons heen bent gegaan.
Nog altijd bent u in onze gebeden,
dat zal nooit over gaan.
Deze dag gedenken wij als een vrolijke dag,
omdat u sinds dien verlost bent van alle
zorgen, leed en pijn.., iets dat een ieder weten mag.

Uw liefde zo groot voor ons en iedereen,
nee mamma u vergat er geen één.
lente, zomer, herfst of winter...,
we weten dat u het naar u zin heeft daar ginter.
of het nu warm is of koud.., vriest of dooit..,
vergeten doen we u nooit.
Samen met uw zorgzame man - onze vader - wij, die van jullie houden,
de wijsheid die wij van jullie mee hebben gekregen die zullen wij behouden.
tot in lengte van jaren.., ook al hebben we grijze haren,
zullen wij dit aan een ieder door geven en verklaren.

Cor.

 

Zij.........Onze moeder,

Zij zag het leven in vrolijk licht
zij was de zon, een bloem, een vriendelijk gezicht.
Zij deelde ons haar geluk hier op aarde,
zij hechte aan het leven zoveel waarde.
Nu is zij van ons heengegaan,
maar laat ons niet met lege handen staan.
Haar lach en blijdschap zullen verder leven,
Mam, bedankt voor alles wat je hebt gegeven.

Liefs.., je man, kinderen - kleinkinderen

en

achter kleinkinderen

 

Moederdag..,


Een dag zonder moederlach,
geen cadeau en koffie op je bed.
Geen gelach...geen pret.
We leggen een bloemstuk op je graf,
en denken aan de liefde die je ons gaf.
Van baby tot volwassen stond je aan onze zijden.
je begreep ons wat we ook deden of zeiden.
Je bent te jong van ons weggenomen,
en nu.., nu kunnen we slechts nog van jou dromen.
Een eigen moeder met leuke dingen die je had,
zoals engelengeduld dat jij bezat.
Jaaa.., nu ben je zelf een engel en bescherm je ons op jou manier,
Fijn om te weten maar we hadden je liever hier.
Nu hier op jou Moederdag,
bedanken wij jou nog steeds voor wie je was en wat je deed,
iets dat wij.., en ik nooit vergeet.
Elke keer wanneer wij terug gaan in gedachten,
mogen we zien hoe wij altijd lachten.
Zo hebben we met jou toch een Moederdag,
met een brede lach.

Liefs.., je man, kinderen - kleinkinderen

en

achter kleinkinderen.

Lieve mamma,

Een lange weg heeft u gestreden,
u was enorm ziek.
u hebt veel geleden,
maar u was er altijd voor een groot publiek.

Met een lach en een traan,
bent u door het leven gegaan.
Samen met onze lieve vader,
vormden jullie getrouw het kader.

Vele mooie herinneringen zullen blijven voortbestaan,
maar u mamma..., u moeten we laten gaan.
In al onze harten zullen we u gedenken,
als een zorgzame vrouw van papa en moeder van uw kid's,
Maar ook als oma en overgroot oma je was er altijd..., nee het was niet niks.

Nu wij tezamen zijn gekomen aan het einde van uw lange weg,
willen wij u gedenken.., ook al bent u nog zo ver weg.
Het was Zondag 19 Augustus s'avonds rond de klok van tien,
we hebben elkaar toen nog kort kunnen zien.

Ik vertelde u dat we onze neus om de hoek kwamen steken
om u te vertellen dat wij van u houden
uw reactie op mijn woorden liet u merken
dat het wederzijds is dat zal ons allemaal zeker sterken.

Lieve Echtgenote van papa - moeder, groot en overgroot oma,
uw man en onze vader - uw kinderen - klein en achterkleinkinderen.
wensen u een rustig en vredig leven in het hiernamaals vol gena,
u zult voor altijd bij en in ons voortleven - dat zal niet verminderen.

Met deze woorden mamma, moeten wij u laten gaan,
maar we weten allemaal.., daar waar u heen bent gegaan.
is voor u de strijd en de pijn die u hebt gestreden,
geheel behorende tot uw aardse verleden.

Veel liefs van uw liefhebbende man en onze vader -
kinderen - klein en achterklein kinderen.

Rust zacht.......

 

Een troost...

En telkens zullen wij je tegenkomen.
Zeg nooit: het is voorbij.
Slechts je lichaam werd ons ontnomen,
niet wie je was en ook niet wat je zei.

Vrij...

De mensen van voorbij
Zij worden niet vergeten
De mensen van voorbij
Zijn in een ander weten.


Bij God mogen zij wonen
Daar waar geen pijn kan komen.
De mensen van voorbij
Zijn in 't licht..., zijn vrij.


 

Mocht u na het lezen van het gedicht van onze lieve vrouw,

moeder, oma en overgroot oma....,

willen reageren ?

 

Dan kunt u hiervoor een e-mail sturen naar de webmaster.

klik hiervoor op de Duif

Ooit eens...

Maar vroeg of laat
verschijnt het land
dat elk verstand
te boven gaat.

Waar ik volmaakt
opnieuw ontmoet
wie ik voorgoed
was kwijtgeraakt.

 

Voor de dag van morgen...

Wanneer ik er niet meer ben,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.

vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.

Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.

Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Zij zouden je niet geloven.
Zij zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw,
dat een mens een mens zo liefhad als ik jou.

 

 

Klik op het handje om de in memoriam te verlaten.